Ik wil het niet: wegzinken in moedeloosheid. Heb het idee dat we allemaal op de Titanic zitten. Lees berichten uit Israel van dappere mannen en vrouwen. Ben zo machteloos, wat kan ik doen. Luister op dit moment naar Leonard Cohen (live in Dublin) en ik word er onvrolijk, melancholiek van en ik loop langzaam vol woede: blauw haar achter een rode lijn. Please, please, millennials en generatie Z-ers: jullie zijn toch niet allemaal achterlijk. Lees!! Luister!! Alsjeblieft. Wat kan ik doen om het tij te keren.
Er is moed voor nodig om je uit te spreken. Dank je wel, Tjeerd!
Laffe, makke schaapjes zoals de Hofmannetjes lopen braaf met de stroom mee.
Ik moet altijd denken aan het gedicht van Komrij, de eerste dichter des vaderlands. Een eigen variant. ‘Zie ze 4 mei op de Dam staan, ondragelijk rechtschapen maar zien nog steeds het echte monster niet’
Hij heeft nog nooit gedanst. Hij kent zijn doel.Nog nooit is op zijn vale klerkensmoelZomaar een lach verschenen, maar die nacht,Nadat de gek de nar had omgebracht,Kroop hij zijn bed uit, glimmend van de pret,En maakte onbespied een pirouette.Dank, dank, riep hij, het monster is geveld.Hij oefende het woord 'geschokt' voor morgenEn sliep als twintig ossen kunnen slapen.Straks is hij, voor de camera, vol zorgen.Natuurlijk is hij zwaar tegen geweld.Daar klinkt verdomd weer zijn belegen lied.Hij loopt op straat, ondraaglijk rechtschapen,En ziet nog steeds het echte monster niet.
Ik wil het niet: wegzinken in moedeloosheid. Heb het idee dat we allemaal op de Titanic zitten. Lees berichten uit Israel van dappere mannen en vrouwen. Ben zo machteloos, wat kan ik doen. Luister op dit moment naar Leonard Cohen (live in Dublin) en ik word er onvrolijk, melancholiek van en ik loop langzaam vol woede: blauw haar achter een rode lijn. Please, please, millennials en generatie Z-ers: jullie zijn toch niet allemaal achterlijk. Lees!! Luister!! Alsjeblieft. Wat kan ik doen om het tij te keren.
Zou oprecht niet weten wat te doen. Het is een soort lawine die maar blijft komen, een lawine van haat en desinformatie.
Er is moed voor nodig om je uit te spreken. Dank je wel, Tjeerd!
Laffe, makke schaapjes zoals de Hofmannetjes lopen braaf met de stroom mee.
Ik moet altijd denken aan het gedicht van Komrij, de eerste dichter des vaderlands. Een eigen variant. ‘Zie ze 4 mei op de Dam staan, ondragelijk rechtschapen maar zien nog steeds het echte monster niet’
O ja! Prachtig!
Hij heeft nog nooit gedanst. Hij kent zijn doel.Nog nooit is op zijn vale klerkensmoelZomaar een lach verschenen, maar die nacht,Nadat de gek de nar had omgebracht,Kroop hij zijn bed uit, glimmend van de pret,En maakte onbespied een pirouette.Dank, dank, riep hij, het monster is geveld.Hij oefende het woord 'geschokt' voor morgenEn sliep als twintig ossen kunnen slapen.Straks is hij, voor de camera, vol zorgen.Natuurlijk is hij zwaar tegen geweld.Daar klinkt verdomd weer zijn belegen lied.Hij loopt op straat, ondraaglijk rechtschapen,En ziet nog steeds het echte monster niet.