Sugardaddy of toyboy?
De keuze is reuze. Wil jij mijn sugarbaby of cougar zijn?
De eerste keer dat ik een meisje vingerde, was in een badhokje van zwembad Groenoord, hét zwembad van Schiedam, op een kwartiertje fietsen van Overschie, daar waar mijn wieg stond, gelijk de wieg van Jules ‘al was er maar één toehoorder, dan heeft het toch zijn invloed gehad’ Deelder en Ramsey ‘ik ben een fiere antisemiet’ Nasr. Normaliter werden daar in dat zwembad de meisjes bepoteld, in dit geval was ik de Sjaak. Met amper drie haren op het scrotum werd ik als 14-jarige jongeling door een 20-jarige griet een badhokje ingesleurd alwaar ik een lebberende tong over mijn halve gezicht, nek en borstpartij moest dulden en waar mijn huiverende hand subtiel naar haar schaamspleet werd geleid, waar door de zenuwen die door mijn magere jongenslijf gierden ze een orgastisch genoegen mocht ervaren dankzij de trillingen mijner vingers. Op de achtergrond schalde Dreams door de boxen, van 2 Brothers on the 4th Floor; Come on dream on, come on dream on, boy, en o en of deze boy c(w)um en deze gebeurtenis komt nog regelmatig voorbij in mijn dromen. Na onze tête-à-tête trakteerde ze me op ijs en patat om vervolgens afscheid te nemen, huiswaarts te keren en elkaar nooit meer te zien.
Wanneer dit liedje sporadisch weer eens voorbij komt ruik ik subiet weer de chloordampen van dat Schiedammer zwembad, ik proef bijkans de endorfinen en de oxytocine weer, de ziltige smaak van haar jongevrouwenlijf en de frisse Calippo Cola odeur gemixt met zure mayonaise en oud frituutvet, en het brengt mij stante pede terug naar dat benauwende kleedhok waar ik het genoegen mocht smaken voor de eerste maal in mijn prille leven een freut te aanschouwen, te voelen en te proeven. Die van mijn moeder niet meegerekend het moment dat ik ter wereld kwam - was het niet Carl Jung die de complexe band tussen moeder en zoon besprak? Of toch Freud, met zijn ranzige Oedipuscomplex, die het liefst zijn moeder zou bespringen?
Hoe dan ook, haar pronte borstjes, de kleine dot haar op haar venusheuvel, de twintig centimeter dat ze langer was dan ik, en de gulle traktatie van ijs en patat; het was me de ervaring wel hoor. Met alle kennis, ervaring en zelfbewustzijn van mijn huidige ik zou die badhoksessie toch een stuk aangenamer geweest zijn, edoch, als we als puber hadden geweten wat we nu weten, was het leven sowieso anders gelopen.
Ik moest terugdenken aan mijn zwembadavontuur door het lezen van dit stuk van Florentine, over het hebben van een sugardaddy en het zijn van een sugarbaby. Waardoor ik mij bedacht dat ik juist menigmaal het tegengestelde ben geweest, een toyboy, waarbij ik mijn onwetende debuut als stoeiboefje maakte in dat krappe badhok.
‘Ha lieverd’, ik kus hem op zijn wang want zijn lip heeft koorts. Ik pak de Volkskrant, neem een slok van mijn espresso, de smaak is licht verbrand, en leun naar achteren. ‘De tandarts casht, de kunsthistoricus crepeert’, een artikel over studiekeuzes en baangarantie. Hij duwt mijn krant omlaag: ‘Ik zal ervoor zorgen dat jij nooit hoeft te creperen.’ Ik ben een 25-jarige student kunstgeschiedenis. Hij is mijn 57-jarige sugardaddy.
Nu ga ik langzaamaan richting een leeftijd dat ik zou kunnen fungeren als sugardaddy, ware het niet dat ik daar te armetierig voor ben. Bovendien koop ik liefde en seks uit principe niet, ik gedij het lekkerst op zuivere intenties en pure, oprechte connecties en bovendien heb ik absoluut niet de behoefte om te ‘vaderen’. In weze ben ik een heel primitieve man, met een libido die tot in de hemel rijkt en een drift die je oer zou kunnen noemen. Ik ben dus meer geschikt als toyboy dan als sugardaddy.
Zo had ik ooit eens een amourette met een frisse deerne van begin twintig. De leeftijdsverschillen waren miniem, de seks was vurig en het contact was oppervlakkig maar verder oké. Ergens in een willekeurig weekend was ik op stap met wat vrienden en wij stonden starnakel in een danscafé in Rotterdam, toen ik de scharrel tegen het heerlijke lijf liep. Met naast haar haar moeder. Enfin, lang verhaal kort, de dochter ging op een gegeven moment met haar vriendinnen ergens anders heen, de moeder, zeker twintig jaar ouder dan ik, vergreep zich nog in het café aan mij door haar hand in mijn broek te laten glijden en mij in het oor te fluisteren dat ik nu mee moest komen. Aldus geschiedde en wij hebben een eenmalige vrijage mogen ervaren die nog altijd tot een van de beste is geweest in mijn leven. En waar je normaal zou verwachten dat je dan als man de deur uitstapt en zorgt dat je thuiskomt, bracht deze moeder mij met haar auto naar huis, de geur van seks nog om ons heen hangend. Ik voelde mij weer een beetje een schooljongen, terwijl de dominante in mij haar toch behoorlijk had weten uhm… nou ja, aan te pakken.
~ Een toyboy is een aanzienlijk jongere man die een romantische of seksuele relatie heeft met een oudere vrouw (vaak een ‘cougar’ genoemd) of soms met een oudere man. De term suggereert vaak een relatie waarin de man fungeert als een ‘speeltje’. ~
Oer en primitief dus, vandaar ook dat ik het essay van Florentine met meer dan gebruikelijke interesse heb gelezen. Het zijn van een toyboy ligt mij prima; gebruik mij, gebruik mijn lijf. I love it. Maar het principe van de sugardaddy en sugarbaby (net als de cougar en de toyboy) vind ik toch wat ongrijpbaarder.
Want, ook als toyboy kun je worden gepamperd en kan er een dynamiek van dominantie en onderdanigheid ontstaan. Florentine was in haar sugarbaby relatie met de 57-jarige sugardaddy de dominante factor binnen hun relatie. Hoewel toch ook op een bepaalde manier de afhankelijke, daar hij haar betaalde, verzorgde en verwende, zowel in materiële zin als op mentaal en fysiek vlak.
Is het prostitutie? Is het feministisch? Ik weet het niet. Ja en ja, zou ik willen antwoorden, maar toch ook weer tweemaal nee. Of misschien ja en nee alsook nee en ja. Is het zijn van een sugarbaby een feministische bijbaan? Ja, misschien wel. Tegelijkertijd hangt er boven het zijn van een toyboy juist het stigma, of tenminste het beeld van het zijn van een leuk speeltje, niets meer en niets minder. Het voelt luchtiger aan.
In De tweede sekse gebruikt Simone de Beauvoir het woord hetaere om vrouwen te beschrijven die niet alleen hun lichaam, maar ook hun persoonlijkheid beschouwen als kapitaal dat strategisch ingezet kan worden. Een hetaere was in het oude Griekenland een hoogopgeleide en onafhankelijke vrouw die gezelschap bood aan mannen van status. Ze onderscheidde zich van gewone prostituees door haar intellect, kunstzinnigheid en sociale vaardigheden. In dit licht zouden sugarbaby’s gezien kunnen worden als moderne hetaeres. Ik zag mijzelf niet als sekswerker. Ik werd toch betaald om mijn intellect en gezelschap? Niet alleen om de intimiteit die een paar weken later op natuurlijke wijze volgde, dat weet ik zeker. Hij had ook een escort kunnen inhuren.
Als onbewuste toyboy heb ik mij dikwijls mogen verblijden met presentjes en andersoortige schenkingen wanneer ik een relatie aanging met vrouwen die een stuk ouder waren dan ik en die langer duurden dan één stomende nacht. Maar voor mij prevaleerde toch altijd de seksuele verhouding en niet als zozeer de (complexe) dynamiek die komt kijken bij een sugardaddy/sugarbaby - cougar/toyboy construct. Ik voelde mij niet de manhoer als ik cadeautjes kreeg, werd gepamperd of bemoederd.
Nu ja, misschien moet het grote geheel sowieso niet zo serieus worden bekeken, maar moet er gewoon vooral genoten worden. Of zoals ik eigenlijk altijd placht te zeggen: ‘ik heb geen zin in gedoetjes en het moet vooral leuk zijn.’
Om met een quote van Florentine te eindigen:
“Wees de babygirl, sugardaddy of sugarbaby (of toyboy! - TL) in de slaapkamer. Dan hoeven we al die fantasieën niet meer buiten de slaapkamer, lees: op de maatschappij, te botvieren. De wereld wordt er alleen maar mooier van, en wij gelukkiger. Al is het maar door meer (vrouwelijke) orgasmes. Of in de woorden van Carl Gustav Jung, grondlegger van de analytische psychologie: ‘Iemand met zijn schaduw confronteren is hem zijn eigen licht laten zien.’”
Wellicht is het een idee om eens een andere mix te proberen, die van toyboy en sugarbaby. Dát idee maakt instant hongerig…
Een kop koffie is ook altijd welkom!
Ook tof, waar je zelf nóg blijer van wordt, is door een boek van me te kopen!
Yasmina is een jonge Iraanse vrouw die gevangenzit in de beruchte Evin-gevangenis in Teheran. Haar celgenoot is Jale, een oudere vrouw die Yasmina de martelingen, de vernederingen en de bijtende onzekerheid even doet vergeten door ’s nachts de oude sprookjes uit Duizend-en-een-nacht te vertellen.
Jale is een begenadigd chroniqueur, die de sprookjes uit Perzië, Babylonië en het oude Egypte volmaakt met haar eigen ideeën en fantasieën. De fabelachtige verhalen vormen de basis van een warme vriendschap en diepe verbondenheid tussen de twee vrouwen.
Jale groeide op in het Iran van voor 1979, Yasmina werd geboren tijdens de Perzische Golfoorlog begin jaren negentig. Twee vrouwen met een verschillende geschiedenis, maar met één gewenste toekomst: een vrije.
‘Yasmina vertelt een diep ontroerend en betekenisvol verhaal. We waarderen wat je doet om dergelijke verhalen met de wereld te delen.’ ~ Narges Foundation
Een zelfgekozen bedrag als losse donatie doen kan hier, met een directe overboeking naar NL70 BUNQ 2076 5623 89 t.n.v. Tjeerds Brainfarts onder vermelding van je mailadres of door op het BUNQ-logo te klikken. Natuurlijk krijg je bij een losse donatie ook - tijdelijk naar rato - toegang tot betaalde content.
Los doneren via PayPal of Stripe is ook mogelijk. (NB.: PayPal leidt je naar een donatiepagina op naam van mijn uitgeverij, Jalapeño Books)
