Eeb!
Wat een mooie uitzending heb je met Fleur en de fan-tas-ti-sche Lenny Kuhr gemaakt! En wat is de aanleiding een sneue, boosmakende. Lenny Kuhr, een van ‘s lands grootste en meest sympathieke artiesten die vanwege het antisemitisme dat dankzij types als Halsema over de plinten klotst, Nederland noodgedwongen zal verlaten.
Och, dat tolerante Nederlandje…
Ik ga trouwens een nieuwe serie schrijven. Nederland van Buitenaf. Wat zie je aan een land wanneer je er niet voortdurend middenin leeft? Het is interessant te zien wat die afstand zichtbaar maakt. Waarom sommige dingen in Nederland uitzonderlijk zijn zonder dat we het nog merken. (hallo meest geavanceerde waterbeheerders ter wereld!) Waarom andere dingen die ooit vanzelfsprekend waren langzaam verdwijnen. (hallo vrijgevochten tolerantie!) Waarom we sommige problemen eindeloos bespreken en andere nauwelijks opmerken. (hallo 33.000 dakloze Nederlanders!) Het worden stukken over cultuur, gemeenschap, literatuur en alles wat pas zichtbaar wordt wanneer je er niet meer bent.
Ik zie mezelf nooit meer permanent in Nederland wonen, ik word er gillend gek, het is mijn land niet meer. Anderzijds blijf ik er altijd terugkomen. Vanwege de liefde, mijn familie, mijn vrienden. En heus, ik zie ook wel dat Nederland in de basis nog altijd dat veilige bastion van aangeharkte, veilige kneuterigheid is en dat het in Jemen minder fijn toeven is. Maar toch… ik voel me er ontheemd.
De afgelopen twee decennia heb ik de wereld over gezworven en de laatste jaren ben ik blijven plakken in mijn kleine bergdorpje, hoog in de Alpen. Maar ook daar zal ik niet blijven. Mijn thuis is bij mijn geliefden, daar waar zij zijn. Mijn huis? Daar waar ik op dat moment ben. Dus in de basis snap ik de beslissing van Lenny heel goed, haar thuis is bij haar kinderen, in Israël. De aanleiding echter waarom zij Nederland zal verlaten en naar Israël vertrekt, is van een hele andere orde.
Nu weten we dat jij zweert bij je huis, je thuis, in Rotterdam. Vakanties zijn eigenlijk al teveel. Maar als je dat allemaal even achterwege laat, en je zou een vrije, blije keuze hebben, zou je dan in Nederland blijven? Of toch kiezen voor een ander land, een ander klimaat? Ibiza? Kuşadası? Zuid-Portugal? Amerika?
Tekst gaat verder onder de podcast
Tjeerd!
Ik kan er heel kort over zijn: zoals democratie de beste regeringsvorm van alle kwaden is, zo is Nederland het beste land van alle puinhopen. Om één enkele reden: better the devil you know. Onrecht, onrechtvaardigheid, fouten, ruzies, intoleranties: je kunt ze het beste uitvechten in je eigen taal. Je weet hoe de hazen lopen. Je weet hoe de idioten zullen reageren. Je begrijpt elk woord, al dan niet uitgesproken. De nuances, de in your face opmerkingen: je verstaat de ander. Belangrijker wordt het niet.
Dat het een puinhoop is in Nederland is een gegeven. Maar dat het elders een puinhoop is, óók. Waar het mijns inziens om gaat is om jezelf in een positie te manoeuvreren, dat het je niet raakt. Enerzijds is dat genoegen nemen met wat er wél is. Anderzijds is het genoeg kapitaal hebben - fuck you money noemen ze dat in Amsterdam Zuid leerde ik van vrienden - om jezelf uit iedere situatie te manoeuvreren. Macht wil ook helpen, maar voor gewone stervelingen is geld makkelijker. Klinkt banaal, klinkt asociaal, klinkt decadent maar door geld kun je je begeven op plekken waar je wél wilt zijn. Kijk, in de grote stad wordt het steeds moeilijker om hoofddoeken en baardapen te vermijden. Ik heb medelijden met iedereen die in de buurt van een moskee woont. Maar om met Job Cohen te spreken: je hoeft er niet te wonen - als je maar de mogelijkheden hebt om elders te bivakkeren. Met winkelen wordt het moeilijker aangezien de islamitische penoze de Bijenkorf al heeft overgenomen. High end home sales zijn mijn nieuwe vriend. Ga naar het theater: veel witter wordt het niet. Heerlijk. En dat allemaal in je moerstaal.
Ik maak me geen illusies: onze vrijheden, onze manier van leven staat onder druk. Maar ik heb zitten rekenen en de conclusie is als volgt. De afgelopen 50 jaar zijn we geëvolueerd naar deze shitzooi. De komende dertig jaar zal dit sneller gaan, gewoon omdat alles sneller gaat. Dat betekent dat ik bijna dood ben als Nederland onleefbaar wordt. Misschien ben ik zelfs al dood. En waar ik dan in een volgend leven geboren wil worden, daar kan ik kort over zijn: Australië. Dat is niet alleen het mooiste en meest leefbare land cq. continent ter wereld, maar ook het verste. Het heeft de life style en het gemak van Europa, maar het klimaat van de mediterrané. Daarbij zijn er maar 20 miljoen mensen op een stuk aarde dat zo groot is als Europa, waar binnen de EU al 450 miljoen mensen hutjemutje op elkaar leven - ik lees bij mijn vriend Chat dat 10% buiten de EU is geboren. Over dertig jaar is dat meer dan 30% - en dan is het hek van de dam. Niet naar Australië gaan zie ik als de grootste gemiste kans van mijn leven. Maar weet je? Gelukkig ben ik allang over de helft van dat leven. Voor je het weet, is het voorbij. En het doet me wel weer goed om te weten dat ik de ruzies met verpleging, verzorging en artsen - die gaan natuurlijk gewoon komen, want tegen die tijd is nergens meer geld voor - in mijn moerstaal ga voeren.
Wij gedijen bij een groot aantal abonnees, dus schroom niet en abonneer je vandaag nog!
Een zelfgekozen bedrag als losse donatie doen kan hier, of door op onderstaande button te klikken. Natuurlijk krijg je bij een losse donatie ook - tijdelijk naar rato - toegang tot betaalde content én korting op de door Jalapeño Books uitgegeven boeken.
